Sabi ng iba i-boycott daw ang China products. Pero isipin natin, kaya na ba natin mabuhay ng walang Chinese products? Baka hindi niyo alam na isa sa major partner ng Philippines sa Trading Industry eh China. Bago pa man ipanganak ang kanunu-nunuan mo eh nagbabarter exchange na ang mga Pinoy at Intsik. Sige i-boycott natin para wala tayong makain. Alam mo ba na nag invest ang Chinese ng bilyon-bilyong dolyar para makapagpatanim ng crops dito sa Pilipinas?
"Ano bang meron sa Spratly Islands?". Yan siguro yung nasa isip mo. Alam mo na siguro na maraming isda ang Spratly Islands diba? Ok lang din kung hindi mo alam. Sanay na ko diyan eh. Pero hindi isda ang totoong pinagtatalunan diyan. Ang pinakamahalagang resource ng Spratly Islands ay ang langis. Syempre kasama narin ang teritoryo at turismo. Isipin natin, kung mapapasatin yung langis, madaling uunlad ang Pilipinas. Kasi langis lang naman ang nagpapatakbo sa mundo. Pero ano bang magagawa natin?
Dadaanin sa giyera? Wag na tayong umasa diyan. Umaasa kaya sila na mangyayari din sa kanila yung kwento ni David and Goliath? Maging realistic tayo. Ano tutulungan tayo ng America? Sabi nga Clinton "The United States does not take sides on territorial disputes over land features in the South China Sea, but we oppose the use of force or the threat of force to advance the claims of any party". Dahil sa sinabi niya, nahalata tuloy na takot din ang America sa China. Pero normal lang naman ang matakot sa China eh. Hindi ko lang talaga alam kung anong sininghot ng Department of National Defense o DND at gusto nilang pumalag sa China. Sino ba ang nagsulat ng The Art of War na pinag-aaralan ng militar? Si Sun Tzu lang naman na intsik. Kaya papunta palang tayo at ang America, pabalik na ang China. Ang pag-asa nalang talaga natin eh kung papayag ang China at ang iba pang nagcclaim ng Spratly Islands na maghati-hati nalang.
Walang komento:
Mag-post ng isang Komento